Zehirli Ağacın Kökleri Soldurur Çiçeklerini
A Poison Tree şiiri William Blake tarafından 1794'te Songs of Experience koleksiyonunun bir parçası olarak yayımlanmış bir şiirdir. Yazar, bir bireye karşı bastırılmış öfkesinin ve duygularının nihayetinde cinayete sebep olduğunu anlatır. Bu şiirle Grouper'ın Poison Tree şarkısı sayesinde tanıştım. Şarkıyı severek dinlerken bu şiire dayandığını ve bağlantılı olduklarını keşfettim. Şiirin “zehirli ağaç” metaforunu ve altında yatan anlamlarını sevdiğim için sizlere de aktarmak istedim. Şarkının sözlerinde “Güzel zehirli ağaç, gücünü içimde büyüt,” sözüyle öfkenin içten atılmadıkça büyümesinden ve meyveler vermesinden bahsediliyor, şiire paralel bir şekilde. Bu meyvelerin yaprakları düşmanına güzel görünene dek uzanıyor ve aklını çeldiğindeyse intikamını alıyor. Yani, içindeki öfkeden beslenen insan çevresine zarar vermekten de keyif almaya başlar. Öfke ve güç insanı zehirler. Bu nedenle, duygular bastırılmamalı. Aksi takdirde içinizde yeşeren güzel çiçekler bastırılmış duygularla zehirlenebilir. Şimdi sizleri bu şiirden yaptığım çevirimle baş başa bırakıyorum:
ZEHİRLİ AĞAÇ
Arkadaşıma kızgındım;
Öfkemi kustum, öfkem dindi.
Düşmanıma kızgındım;
Öfkemi sustum, öfkem büyüdü.
Ve suladım onu korkularımla,
Gece gündüz gözyaşlarımla
Ve aydınlattım onu gülüşlerimle,
Nazik fakat aldatıcı oyunlarla.
Bu öfke büyüdü gece gündüz demeden
Ta ki parlak bir elma verene dek.
Ve parlaklığıyla kamaştı gözleri,
Biliyordu ki düşmanım, o benimdi.
Girdi bahçeme çalmak adına,
Gece kutbu örtüp gizlediğinde,
Ve sabah keyiflendim gördüğümde, Düşmanımın ağacın altına serilmiş bedeniyle.
Yapay Zekâ Kullanımı
- Yapay zekâ dil redaksiyonu amacıyla kullanılmıştır.
