Bir Şiiri Çevirirken

04/29/2026 Bilge Nur Bulut

Bu yazıda size bir şiir çevirisi sunacağız. Bu şiiri seçmemizin nedeni, aşkı sadece mutlu bir duygu olarak değil, zaman geçse de kayıplara rağmen devam eden güçlü bir bağ olarak anlatmasıdır. Annabel Lee, sevginin ölümle bile bitmediğini hissettiren etkileyici bir şiir. Bu duyguyu daha iyi yansıtabilmek için çeviriyi birlikte yapma yolunu tercih ettik. Birlikte çalışmak, şiiri farklı açılardan değerlendirmemizi sağladı. Birimiz anlamına odaklanırken; diğerimiz duygusunu ve akıcılığını korumaya çalıştı. Böylece hem anlaşılır hem de duygusu okura geçen bir çeviri ortaya çıktı.

Annabel Lee
Edgar Allan Poe

Çok ama çok uzun yıllar önce,
Deniz kıyısında bir krallıkta,
Sizin de adını duymuş olabileceğiniz
Bir genç kız yaşardı: Annabel Lee.
Ve o genç kız tek bir şeyi düşünerek yaşardı,
Sevmek ve benim tarafımdan sevilmek.

O da ben de birer çocuktuk,
O deniz kenarındaki krallıkta.
Öyle bir sevdayla sevdik ki birbirimizi,
Sevdanın bile ötesinde bir sevdaydı bu.
Ben ve Annabel Lee’m.
Öyle bir aşktı ki bizimki,
Gökyüzündeki kanatlı melekler bile kıskanırdı.

İşte bu yüzden, çok zaman önce,
O deniz kıyısındaki krallıkta,
Bir rüzgâr indi bulutlardan,
Üşüttü benim güzel Annabel Lee’mi.
Ve soylu akrabaları geldi,
Onu benden alıp götürdüler,
Denizin kıyısındaki o toprakta bir mezara kapatmak için.

Cennette bizim yarımız kadar mutlu olmayan melekler bile kıskanırdı bizi.
Evet, herkes bilir ki sebebi buydu:
O deniz kıyısındaki krallıkta
Gece vakti bir rüzgâr esti,
Üşüttü ve öldürdü Annabel Lee’mi.

Ama bizim sevgimiz,
Bizden yaşlı olanlarınkinden de,
Bizden bilge olanların sevgisinden de güçlüydü.
Ve ne gökteki melekler
Ne de denizin altındaki şeytanlar
Ayırabilirdi ruhumu
Güzel Annabel Lee’nin ruhundan.

Çünkü ay asla doğmazdı,
Düşlerime güzel Annabel Lee’mi getirmeden, Ve yıldızlar asla yükselmezdi,
Bana onun gözlerinin ışığını hissettirmeden.
Ve gecenin her anında,
Uzanırım yanına,
Sevgilimin, hayatımın, eşimin,
Deniz kıyısındaki mezarında,
Dalgaların ses verdiği o yerde